Рубрика: Գրականություն, Ընդհանուր

Իմ ամառային հանգիստը…

 

Այս ամառ ես հանգստացա իմ գյուղում՝ Ուջանում: Ամեն առավոտ տեսնել այդ հիանալի և դյութիչ տեսարանը, այդ խիտ անտառը, այդ ծաղիկները, մաքուր օդը՝ հատկապես երբ ամբողջ գիշեր անձրևը հեղեղում էր անտառը, և կաթիլ կաթիլ նստում տերևների վրա: Թռչունները, որ մեր տանը բույն էին դրել ամեն օր երգում էին, կարծես մենահամերգ տալիս և մեր քնկոտ առավոտը պայծառեցնում: Մենք մեր ճոճանակին նստում էինք և վայելում մաքուր օդը, իսկ ես ամեն առավոտ գնում էի այգի և առավոտվա իմ ոչ արթնացած և ոչ սթափ դեմքը լիացնում այգու կանաչով…..  այո այդ կանաչը և այդ արևի դեղինը չեմ համեմատի ոչ մի հրաշքի հետ: Այնքան կախարդական է Աշտարակի բնությունը, ուղակի տենչալ է: Հողը, ջուրը, մաքուր օդը, գեղեցիկ ցողը, որ էլ ավելի հոյակապ էր : Ցերեկները մենք անընդհատ լողանում էինք, ուրախանում: Նշեմ նաև, որ մենք հանգստանում էիք իմ փոքր եղբոր հետ, նրա հետ հանգիստը էլ ավելի էր լրանում:Գիշերը այնքան հետաքրքիր էր, որովհետև անվերջ թռչունները երգում էին: Ատղազարդ երկինքը և մեր ճաճանակը, որին նստած հետևում էիր այդ աստղազարդ և կախարդական երկնքին:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s